ok καλό αυτό με τα πέντε πράγματα

Μάλιστα. thanks to this guy

1. Έζησα εφτά μήνες στην Αγγλία όταν ήμουν 9, πράγμα για το οποίο μου αρέσει πολύ να μιλάω

2. Πέρασα στην αρχιτεκτονική Θεσ/νίκης το 2002 κάτι που προέκυψε μετά από προτροπή του μπαμπά της τότε φίλης μου. Μάλλον καλή ιδέα. Διατηρώ πολύ καλές σχέσεις με αυτή τη φίλη μέχρι σήμερα.

3. Αυτή τη στιγμή είμαι κλεισμένος σε ένα πανεπιστήμιο σε ένα χωριό της Ολλανδίας και γράφω κρυφά από το Μεξικάνο συνεργάτη μου που κάνει τη δουλειά και για τους δυο μας.

4. Τον τελευταίο καιρό τείνω να εκνευρίζομαι φοβερά εύκολα πράγμα που με κάνει να θέλω να δαγκώσω λαρύγγια. Σήμερα είναι καμία 10αριά που κόντεψα να φάω

5. εε.. Α ναι. Παίζω κιθάρα σε μια rock’n'roll μπάντα που δραστηριοποιείται στο χώρο του ΑΠΘ και που τα τελευταία 4 χρόνια δεν έχουμε αποφασίσει αν ονομάζεται rocka rolla ή the byeamorettes.

Το μπαλάκι πηγαίνει στους brightbites. 5 είναι άλλωστε..!

OMG WTF POWNED!!! Ε δηλαδή έλεος γαμώ, λίγο έλεος

Κλαψ.. Δε ξέρω από που να ξεκινήσω..

Λοιπόν.. Κάνναβος στην αρχιτεκτονική και γενικότερα στις συναφείς επιστήμες ονομάζεται ένα επίπεδο οργάνωσης ενός σχεδίου. Είναι κάτι σαν pattern – grid.

Αν και συνηθίζεται να πονοκεφαλιάζει κανείς με έναν κάνναβο, σίγουρα, και το ξέρω απο μέσα αυτό, δεν έχει καμία σχέση μα καμία όμως με την κάνναβη. Ινδική ή μη.

Πέρσι το Φθινόπορο λοιπόν έκανε στη θεσσαλονίκη διάλεξη ένας από τους πλέον σοβαρούς και διάσημους αρχιτέκτονες ο Ben Van Berkel. Ο φουκαράς στη διάλεξη αυτή παρουσίασε έναν πολύ ιδιαίτερο τρόπο δουλείας που έχει αναπτύξει, ο οποίος βασίζεται σε καννάβους που επικαλύπτονται, μπλέκονται, συγκρούονται μεταλλάσονται, και εν πάσει περιπτώσει κάνουν πολλά ενδιαφέροντα πράγματα.

Πριν απο λίγο έπεσα πάνω σ’αυτό. Ελπίζω η εισαγωγή μου να ήταν αρκετά κατατοπιστική για να καταλάβετε πως ένιωσα.. Αυτή η απερίγραπτη, συγνώμη αλλά δε μπορώ να κρατηθώ άλλο, πως στο κέρατο τις συμπέρανε όλες αυτές τις μαλακίες; Δηλαδή ούτε καν γκούγκλαρε τη λέξη που δεν κατάλαβε; Τόσο καραγκιοζηλίκι; Πάντως έχει φαντασία δε μπορώ να πω. Ένα χρόνο μετά αναρωτιέμαι.. να στείλω ένα mail στη φυλλάδα που να τους ρωτάει πόσο καραγκιόζηδες είναι, και να με γράψουν στα παπάρια τους, ή να το μεταφράσω και να το στείλω στο γραφείο του Berkel να γελάνε δυο μερόνυχτα.. έτσι για να χαλαρώσουν λίγο από τον βαρύ αέρα των καναλιών του Αμστερνταμ και της κάνναβης. Ξερετε αυτής το φύλλο της οποίας παραμόρφωσε ο Berkel ο πότης για να κάνει μια πλατεία 80.000τμ στη Γένοβα. OMG. Ζώα. Μεσαίωνες.

Xamos

Xamos. X8es arxhsa to eksamhno mou edwpera kai den palevetai. Exw ma8hma 8.45-22.00 ka8e mera ektos apo thn paraskevh. Dhladh kamia sxesh m’afta pou hsera.. Anyway.. ka8e arxh kai dyskolh!

Six day war

DJ Shadow / six days, 2002. Καλό δεν είναι; Δε θα αρχίσω την αυτοψυχανάλυση αλλά είναι πολύ καλό. Και ωραίο κλιπάκι. Τότε ήταν πολύ της μόδας και οι Κινέζοι. Είναι ένα κομμάτι που για κάποιο λόγο τείνει να ακούγεται από το πουθενά όταν με παρατάνε σοβαρές γκόμενες.

Είναι διασκευή του six day war από κάποιους Άγγλους ονόματι Colonel Bagshot του 1971, η φωνή των οποίων ακούγεται και στον DJ Shadow. Το τραγούδι υπάρχει εδώ μαζί με άλλα από τους ίδιους, αλλά όχι ολόκληρο.

Το six day war είναι αναφορά στον εξαήμερο πόλεμο του ιουνίου του 1967 ανάμεσα σε Ισραηλίτες και Άραβες. χμ.. Η γενιά μου τα έχει γαμήσει όλα. Όχι ότι στα 60′s με το που οι x άγνωστοι Άγγλοι γράφανε ένα τραγούδι για ένα πόλεμο (πράγμα που γινόταν συχνά) έτρεχε κάστανο, αλλά μετά τα 90′s δε θυμόμαστε καν τι είναι το κάστανο.

..whatever

Bianca Butthole

Η Bianca γενήθηκε το 1965 με το επώνυμο Roberts. Υπήρξε η μπασίστρια και frontwoman σε αρκετές ζόρικες αμερικάνικες punk rock μπάντες από το 1992 μέχρι το θάνατό της το 2001. Αρχικά μου κίνησε το ενδιαφέρον η παραπάνω εικόνα, παραπέμποντας σε γνωστότερες ζόρικες γκόμενες που έπαιζαν μουσική την ίδια περίοδο, συγκεκριμένα την Kim Gordon από τους Sonic Youth, ή την Kim Deal από τους Pixies, τους Breeders, και αρκετούς άλλους. Τελικά είχα άδικο, δεν έχει καθόλου να κάνει με τις Kim, αλλά ωστόσο παραμένει ζόρικη.

Η αδερφή της λέει ότι από μικρή ήταν πολύ κοινωνικός τύπος. Αλλά μια που η Bianca δε ζει πια, πολλοί μπορούν να λένε πολλά γι’ αυτήν και μάλιστα σε sites αφιερωμένα στη μνήμη της.

Ξεκίνησε το 1992 αγοράζοντας ένα μπάσο από τους jane’s addiction με 300$,που κατά τη γνώμη μου είναι μια πολύ καλη αρχή, καθώς και μια πολύ καλή τιμη για ένα μπάσο. Αναμείχθηκε σε διάφορες μπάντες λίγο underground, λίγο πάνκικες, και νομίζω αρκετά grotesque και βλαχιάρικες, όπως οι Sin, οι Butt Trumpet και κυρίως οι Betty Blowtorch.

Πέθανε το 2001 μέσα σε μια corvette η οποία καρφώθηκε με μεγάλη ταχύτητα. Αυτό συνέβει τρεις ώρες μετά από μια συναυλία των Betty Blowtorch στη Νέα Ορλεάνη.Το αυτοκίνητο οδηγούσε κάποιος Mc Alister, πρόεδρος κάποιου τοπικού fan club.

Η άχρηστη πληροφορία ως αυτοσκοπός

Η άχρηστη πληροφορία, από αυτό το παλικάρι να χτυπιέται μέχρι το ότι η PJ Harvey δεν έχει καμία σχέση με τον Mick Harvey και άρα ο Nick Cave δεν πήδηξε την γυναίκα του κιθαρίστα του, δεν έχει καθόλου να κάνει με την αποσυμφόρηση κάποιας λειτουργίας του εγκεφάλου η της κοινωνίας. Επίσης δεν παρουσιάζει κανένα συνολικό ενδιαφέρον καθώς εκ των πραγμάτων δεν έχει συνοχή. Δεν κατατάσσεται, δεν ομαδοποιείται και κυρίως δεν προγραμματίζεται. Είναι ατελείωτη και ανανεώνεται συνεχώς. Η άχρηστη πληροφορία δεν έχει καμία συλλεκτική αξία πέρα απο κάνα δυο μαλακίες που μπορεί να σου δώσει την ευκαιρία να πεις.

..Δε σας κάνει να νιώθετε κάπως ωραία αυτό;